Chrissie Wellington stopt

Chrissie Wellington heeft aangekondigd te stoppen met Ironman Racing zoals het bericht op haar eigen website luidt. Wellington had begin dit jaar al aangekondigd een ‘wedstrijdpauze’ in te lassen om zich op andere zaken te kunnen richten. Alhoewel het toen - nog - geen afscheid was, klonk het al wel zo. Dus helemaal verrassend was deze aankondiging niet meer.

Het afgelopen jaar heeft Wellington haar boek ’A Life Without Limits’ gepromoot en heeft ze veel werk gedaan voor verschillende goede doelen, onder andere voor de Jon Blais Foundation. Het rollend op de zij over de finish komen is een eerbetoon aan de vastberadenheid van deze triatleet die in 2005 de finish van IM Hawaii wist te halen terwijl de ziekte ALS hem al in zijn greep had. Twee jaar later overleed Blais, maar Wellington was zo geraakt door zijn verhaal dat zij als eerste zijn manier van finishen overnam. Deze finish ‘techniek’ is later gedoopt tot de ‘Blazeman Roll’ en wordt nu door meerdere triatleten gehanteerd.

Ze schrijft zelf in haar persbericht dat zij haar overwinning op de Ironman van Hawaii 2011 als haar perfecte race beschouwt. Een race waarin zij zo diep is gegaan op fysiek en mentaal vlak dat het nu tijd is om verder te kijken naar de andere uitdagingen die het leven haar bieden.

Wellington heeft in een korte, maar heftige periode van vijf jaar laten zien dat zij de onbetwiste Ironman / Long Distance triatlete sinds 2007 is geweest. Ze stopt met een ongeslagen status, vier overwinningen op Hawaii, een wereldtitel (in 2008 behaald in ons eigen Almere) en een fenomenale wereldbesttijd op de langste afstand. Al deze prestaties plaatsen haar naast, of zelfs boven de andere ‘Queen of Triathlon’: Paula Newby-Fraser.

Er zullen vast een aantal pro-dames zijn die heel erg blij zijn met het besluit van Chrissie :-)

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.

2 reacties

  1. Anton - 6 december 2012:

    Chrissie is de Tiger Woods (van voor de affaire) van triathlon…

  2. Anton - 6 december 2012:

    Chrissie in Roth 2011.
    ± 1500-2000 deelnemers staan - alleen voor haar - spontaan op en geven zeer langdurig applaus bij pre-race banket.

    Uren na haar wereldrecord 8 uur en 18 minuten kreeg ik van haar de medaille - Priceless.