Triathlon Digest publiceerde vandaag een open brief van Toni O’Donell, de wedstrijdleider van het onlangs in Perth gehouden wereldkampioenschap triathlon Olympische Afstand. Hieronder volgt (vertaald) de integrale tekst van de open brief.
“Verwijzend naar de organisatie van het ITU-wereldkampioenschap 2000 en de te korte loopafstand voor de elite-vrouwen, is het tijd om openheid van zaken te geven. Ongeveer 1142 atleten namen deel aan de 1.5 km zwemmen, 40 km fietsen en 10 km hardlopen op een parcours dat vermaard is in de triathlonwereld omdat het zwaar, selectief en spectaculair is. Van al deze atleten hebben 46 deelnemers aan de elite-vrouwenwedstrijd een loopparcours afgelegd van circa 8 in plaats van de bedoelde 10 km.
Dit feit kwam pas aan het licht na afloop van de vrouwenwedstrijd toen journalisten en wedstrijd-organisatie de looptijden nader bekeken. De organisatoren en de ITU-officials hebben vervolgens actie ondernomen om ervoor te zorgen dat de elite- MANNEN, die een uur later zouden starten, wel de volledige afstand zouden afleggen. Twee deelnemers hebben een protest ingediend. Beide protesten werden door de ITU-wedstrijdjury afgewezen en de uitslagen werden officieel bekrachtigd.
Vanaf dat moment is uitvoerig intern onderzocht waarom de elite-vrouwen te weinig hebben gelopen. Het loopparcours voor de elite- MANNEN en -vrouwen in en rond Langley park was zodanig opgezet om maximaal overzicht voor het publiek te verschaffen. De organisatoren hebben de expertise van een vermaard locaal bedrijf ingehuurd om hen te helpen bij het uitleggen en exact uitmeten van het parcours. Het betreffende bedrijf heeft de organisatie documentatie verschaft voor de parcoursen van zowel de age-group als de elite wedstrijden.
Op de papieren versie was een loopparcours te zien van 4,5 ronde, die met een nauwkeurigheid van binnen de 14 meter een lengte van 10.000 meter opleverde.
Daarnaast leverde het bedrijf een CD-rom met dezelfde informatie. Deze CD-rom was gemaakt op verzoek van de organisatoren om daarmee een goede presentatie te kunnen geven bij de wedstrijdbriefing. De informatie die het bedrijf aanleverde op de CD-rom was echter onjuist. Op de CD-rom stond een kaart met daarop een loopparcours voor de elite atleten van 3,5 ronde.
De ITU heeft in december 1999 een afgevaardigde naar Perth gestuurd om, naast enkele andere technische aangelegenheden, ook de afstanden van de loopparcoursen te controleren. Het lokale organisatieteam heeft de wedstrijd georganiseerd onder de auspiciën van de ITU, die de uiteindelijke zeggenschap heeft over de technische aspecten van het evenement. De ITU was het verschil tussen de papieren kaart en de CD-rom versie niet opgevallen; evenmin is het loopparcours voorafgaand aan het evenement nagemeten.
Er is moed voor nodig om een Wereldkampioenschap te organiseren op het niveau dat wij bij het WK 2000 hebben nagestreefd. Er is evenzeer moed voor nodig om de gerezen problemen in alle openheid te onderzoeken en de uitkomsten daarvan helder te presenteren aan media en publiek. Niettemin erkennen wij dat ook wij de fout in de documentatie, die gemaakt is het door ons aangetrokken meetbedrijf, niet hebben gezien. Onze advocaten hebben ons erop gewezen dat de wedstrijdorganisatie heeft betaald voor die informatie en dat we er van uit mochten gaan dat deze correct was.
Het WK 2000 heeft veel succes gehad als het gaat om deelnemersaantallen, aandacht voor de sponsors, publiek, aantallen vrijwilligers en de economische uitstraling voor westelijk Australië. Wij hopen dat de leden van de internationale triathlongemeenschap dit alles erkennen, ondanks de begrijpelijke bezorgdheid vanwege dit incident.
Hoogachtend,
Toni O’Donnell, wedstrijdleider ITU wereldkampioenschap triathlon 2000.
Bronnen / Links:
Triathlon Digest