De return van Lance: Een zegen of een vloek voor de triathlonsport?

Nu de terugkeer van Lance in de triathlonsport een feit is ontstaan er op verschillende internetforums vele discussies of dit nu wel of geen goede ontwikkeling is voor de triathlonsport. Hij zou teveel aandacht opeisen, teveel sponsoren die zich uitsluitend op hem gaan richten en het daardoor voor andere atleten minder aantrekkelijk maken. Hij zou de sport in de breedte ontwikkeling in de weg zitten. Hij zou een wolk van doping en bedrog over de triathlonsport gaan laten hangen en onze sport in een zelfde daglicht plaatsen als waar nu het internationale wielrennen in manouvreert. Een wereld van schimmige doctoren, vervuilde biefstukken, dopingzondaren en veel beschuldigingen en verdachtmakingen.

Ik zie echter geen nadeel in zijn terugkeer naar de sport waar hij ooit zijn eerste bekendheid mee verwierf. Of je nu een Lance ‘hater or lover’ bent, het is in mijn mening ontegenzeggelijk een feit dat de terugkeer van Lance Armstrong een positieve invloed zal hebben op de triathlonsport. Natuurlijk, er zijn altijd de mensen die hem nog steeds betichten van doping gebruik, maar zelfs dat maakt helemaal niets uit. De triathlonsport zal denk ik enorm profiteren van Lance Armstrong en zijn terugkeer naar de triathlon en wel om de volgende redenen.

Lance zal enorm veel publiciteit trekken bij alle wedstrijden waaraan hij deelneemt. Niet alleen via de bekende triathlonbladen en media, maar ook allerlei andere (sport)bladen zoals Men’s Health e.d. gaan waarschijnlijk wel op enig moment een artikel aan Lance wijden. Triathlon zal op een veel breder podium onder de aandacht komen dan nu het geval is. Iedereen kent de dramatische beelden van een kruipende Julie Moss tijdens de Ironman van Hawaii in 1982. Men sprak destijds van sportverdwazing, een sport voor idioten en erger, maar uiteindelijk zijn het wel deze beelden geweest die over de hele wereld zijn uitgezonden en de triathlonsport bekendheid hebben gegeven. Nu precies 30 jaar later krijgt de triathlonsport opnieuw een dergelijke publiciteitsimpuls. Lance heeft zelf zijn marketingmachine goed op orde om reclame te maken en fondsen te werven voor zijn Foundation en daarmee indirect nu ook voor triathlon. Hij heeft een enorme hoeveelheid volgers op twitter en facebook en lang niet allemaal triatleten. Al deze mensen gaan nu de komende maanden van zijn triathlontrainingen en wedstrijden horen. Maar ook zijn million dollar deal met de WTC, houder van de Ironman Licentie, zal publicitair door deze organisatie worden ‘uitgemolken’. Niets mis mee, want alle publiciteit voor de triathlonsport is goed zeker wanneer dat extra aandacht en financiële middelen voor de Livestrong Foundation oplevert.

Tot voor de 70.3 IM in Panama was het meer de vraag of en op welk niveau Lance kon gaan meedoen. Dat is inmiddels wel duidelijk geworden. Lance heeft niet stilgezeten. Zijn torso is duidelijk in omvang toegenomen ten opzichte van zijn wielerpostuur. Meer spiermassa door de zwem- en krachttraining en volgens mij is hij nog niet eens volledig afgetraind. De interessante vraag is na zijn tweede plek wat dit nu zegt over wie. In zijn eerste race laat hij al meteen een aantal zeer goede triatleten waaronder Rasmus Henning, Oscar Galindez en Chris Lieto achter zich. Op z’n Louis van Gaal’s gezegd “is hij nou zo goed of zijn zij nou zo slecht?”. Na Panama wordt duidelijk dat Lance met de beste zwemmers mee kan komen en dat is genoeg. Hij hoeft alleen maar goed genoeg te zijn om in de kopgroep of in de eerste achtervolgende groep achter de snelste zwemmer mee te zwemmen. Over zijn fietscapaciteiten bestaat geen discussie. Hij was slechts enkele seconden langzamer dan de twee snelste fietsers. Het looponderdeel is het onderdeel waar voor hem nog winst te halen valt of waar andere atleten het hem lastig kunnen maken. Want in Panama waren niet de beste lopers onder de triatleten van start gegaan zoals Andreas Raelert, Craig Alexander, etc. Atleten die in staat zijn om met de beste mee te fietsen en dan nog een 1.11 op de halve marathon in de benen hebben zitten. Daarnaast kwamen er een aantal atleten net uit hun off-season periode vandaan en waren zij nog lang niet op volle sterkte. Direct na zijn finish waren er al de eerste negatieve berichten. Hij zou de uitgestoken hand van de winnaar geweigerd hebben. Ik heb de beelden bekeken, maar wanneer Lance over de finish komt zie ik geen uitgestoken hand van Bevan Docherty. Lance rent vrijwel door de hele finishchute en stopt dan pas met lopen. Maar het typeert wel meteen de twee verschillende ‘kampen’ die er zijn. De Lance ‘haters’ en de Lance ‘lovers’.

Is hij dus goed genoeg om een Ironman te winnen? Normaal gesproken zou je zeggen van niet omdat hij te kort gaat komen bij het lopen tegen de beste lopers zoals Craig Alexander en Andreas Raelert. En hij is al 40 jaar oud. Maar wanneer hij op Hawaii deel gaat nemen dan zou het nog wel eens gek kunnen gaan lopen. Waarom? Het voor Lance meest gunstige scenario werd op het Slowtwitch forum door voormalig pro-triatleet Mark Montgomery (Monty) geschetst. En hij zou daar zomaar eens heel erg gelijk in kunnen hebben. Lance zou gezien zijn zwemcapaciteiten met de kopgroep mee het water uitkomen en dus direct met de beste mee aan kop rijden. Als het een winderige dag betreft zijn zijn kansen het grootst. Samen met Chris Lieto wegrijden bij de rest. Als die niet kunnen volgen of te laat uit het water komen om nog aansluiting te vinden, dan gaan zij zoveel voordeel hebben van die enorme stoet aan motoren en auto’s met fotografen, filmcrews en andere journalisten die elkaar gaan vermoorden om de beste foto’s te schieten dat het voor Lance en Chris één groot stayerfestijn gaat worden achter deze perskaravaan. En denk maar niet dat de marshalls daar ook maar iets tegen gaan doen. Voor de WTC is dit publicitair gezien een droomscenario. Chris Lieto heeft al vaker bewezen alleen weg te kunnen fietsen en een behoorlijk gat te slaan. Als ze samen wegrijden gaat dat gat nog veel groter worden. De marketingmensen bij hun gezamenlijke en individuele sponsoren zoals Trek en Oakley zitten nu al bij voorbaat hun vingers af te likken bij dit scenario. Als ze samen in staat zijn om een gat van 17 à 18 minuten te slaan – en dat is niet onmogelijk – dan maakt Lance een serieuze kans op de overwinning. Misschien wel het begin van een serieuze (sponsor)ploegen tactiek op de Long Distance? Chris Lieto weet dat hij niet hard genoeg kan lopen om Hawaii te kunnen winnen en Lance zou veel hebben aan hulp van Chris tijdens het fietsen. Lance zou met wat extra training onder de gordel in staat moeten kunnen zijn om een tijd van rond de 3.00 te lopen. De achterhoede moet dan heel erg hard gaan lopen om dat gat nog te dichten. En dat Hawaii is te ‘regisseren’ heeft Chris McCormack in 2010 al laten zien.

Een deelname van Lance Armstrong aan Hawaii gaat het beste zijn wat de triathlonsport publicitair gezien de laatste 20 jaar is overkomen. Een overwinning op Hawaii van Lance Armstrong is de natte droom voor de triathlonsport. Of het effect net zo groot zal zijn als wat hij op de Tour de France heeft gehad dat wordt afwachten, maar een feit is dat in de weken na de Tour er soms wel tot viermaal zoveel racefietsen worden verkocht als normaal en vaak van het merk van de winnaar. Van die mensen stoppen er natuurlijk ook weer een heleboel, maar al zou maar
10 of 15% blijven hangen in de sport dan is dat al een geweldig winst. Als hij dat ook voor de triathlonsport zou kunnen betekenen dan is dat iets waar we heel blij mee moeten zijn.

En misschien hebben degene die roepen dat hij veel sponsoraandacht zal opeisen wel gelijk. Maar misschien trekt het juist ook wel sponsoren aan die nog niet actief waren in de triathlonsport. Het is wel zeer frappant en toevallig dat juist Nike, een bedrijf wat al jarenlang niet meer actief is in de triathlonsport op een enkele sponsoratleet na, sinds afgelopen najaar in de USA weer voorzichtig een triathlonkleding lijn op de markt heeft gebracht. En laat Lance nou net die kleding lijn dragen.

Ik denk dat we als triathlonsport heel blij moeten zijn met de terugkeer van Lance Armstrong, de triatleet. En als alle publiciteit die hij genereert dan ook nog eens, of misschien wel nog veel meer en juist daarom, zal terugstralen op zijn Livestrong Foundation dan is dat het beste resultaat wat er gehaald kan worden. Want je kunt vinden van de man wat je vindt, maar wat hij heeft gedaan om de vreselijke ziekte Kanker in de publiciteit te brengen, om onderzoeken te steunen, om een voorbeeld van hoop te zijn voor velen die door deze ziekte worden getroffen dat is met geen pen te beschrijven. Op het slowtwitch forum plaatste iemand al de opmerking dat de hele ‘return of Lance’ op een vreselijke manier commerciëel zal worden uitgemolken, bijvoorbeeld door de gele Livestrong band in een speciale Ironman Edition uit te brengen door op de gele band een rood M-dot logo te plaatsen. Of het nu waar is of niet, persoonlijk vind ik het al weer slim bedacht en als de opbrengst dan weer ten goede komt aan de Livestrong Foundation, who cares?

Onze hele zomer moet nog komen, maar ik kan al bijna niet wachten tot het weer oktober is…….