Old School Tri

Zo eens in de zoveel tijd blader ik weer eens door mijn collectie Triathlete’s of andere triathlon magazines en boeken die ik heb. En telkens weer verbaas ik mij wat voor ontwikkelingen onze sport in korte tijd heeft doorgemaakt. Niet alleen op het gebied van de fietsen, sturen, wielen, etc. Maar ook op het gebied van kleding is er in de loop van de jaren het nodige veranderd. Ik realiseer mij dat er inmiddels een grote groep sporters is die waarschijnlijk nog nooit heeft gezien wat voor outfits er 15 jaar en langer geleden gedragen werden. En ja, ik was er ook een van. Er zijn zelfs tijden geweest begin tot midden jaren ’90 dat we in Almere - waar ik destijds -  als triatleten onszelf wilde onderscheiden van hardlopers en wielrenners. En dus gingen we onze wedstrijdoutfits bestaande uit zwembroek met zeempje en korte triathlonsingletjes ook tijdens trainingen dragen. Merken zoals Scott Tinley Performance Wear, InSport, Zoot Hawaii, Hawi, Tyr, Flaim en Pearl Izumi waren destijds zeer bekende merken in de triathlonsport met vaak felle kleuren en prints. De tijden veranderen en -gelukkig, soms - onze outfits ook, maar toch is het leuk om een stukje kleding historie (of hysterie) te zien.  Voor triatleten die al langer aan deze sport doen waarschijnlijk zeer herkenbaar en is het een blik terug in de tijd en voor atleten die minder lang aan deze sport doen…..Ja, zo liepen er vele van ons bij en ja, ik was er nog trots op ook ;-)

In de begin jaren ’80 viel het nog mee. Zwembroek (geen swimskins of andere high-tech snelle pakken), even omkleden, fietspakje aan - of op Hawaii met de blote blote bast op het fietsie (niemand die nog had gehoord van de gevaren van langdurige blootstelling van de huid aan de zon?) - en daarna loopsinglet/short aan.

Leuke anekdote is dat de deelnemers tijdens de eerste edities van de Ironman op Hawaii onderweg werden gewogen omdat men bang was dat teveel gewichtsverlies zou zorgen voor gezondheidsklachten. Eén deelnemer, Bob Babbit, had tijdens de wedstrijd zoveel gegeten en gedronken dat hij maar liefst 4 kilo was aangekomen……..

Al enkele jaren later werden de blote body’s op de fiets vervangen door snellere en meer aerodynamische kleding 

Weer een jaartje later kwamen de eerste atleten die dachten dat na het zwemmen er wel tijd bespaart kon worden door gewoon die zwembroek de rest van de race aan te houden, maar ook werden de runningshorts kleiner. Met name Mark Allen leek nogal een voorliefde te hebben voor zeer krap zittende loopbroekjes getuige de meerdere foto’s hieronder. Ook de eerste Oakley zonnebrillen deden hun intrede en zoals alles in Amerika waren ook deze meteen ge-supersized.

Ondertussen verschenen ook de eerste echte tri-suits en werd er driftig op los geknutseld met ligsturen in elke denkbare variant met deze van Scott Tinley toch wel als meest bizarre.

En terwijl de eerste express korter gemaakt singletjes waren gesignaleerd, waren er bij die dachten dat nog best ietsje korter en stoerder kon.

En is altijd baas boven baas. De hard-rock duatleet Kenny Souza wilde zich duidelijk nog net even iets meer onderscheiden van de rest en had bedacht dat het helemaal ‘awesome’ zou zijn om aan de start van een duathlon te verschijnen in zo’n inimini bodybuilding broekje. And that’s just what he did. En dat leverde hem zoveel reclame en exposure op dat hij ze later in alle kleuren van de regenboog had incl. matching schoenen en horloges.

Optimale bewegingsvrijheid in een loopsingletje? Fresh air through the armpit hair.

Axel Koenders deed ook mee aan het inkorten van singletjes en hij werd gebruikt in een landelijke reclame campagne van SONY voor de gele SONY Sports walk man met de slogan Swim man - Bike man - Walk man.  

En roze werd een kleur voor mannen met als trendsetter de Duitser Wolfgang Dittrich en later deed de Brit Spencer Smith er een schepje boven op.

en één van de foto’s waarom ik per se Tinley kleding moest hebben.

Maar er was één dame die altijd enorme stayerproblemen ondervond. Een lang lint van mannen die achter haar bleven rijden en niet zonder reden ;-) De Braziliaanse Fernanda Keller.

De triathlonzwembroek, de megasized Oakley’s, merken zoals Scott Tinley Performance Wear, Flaim en InSport, korte triathlonsingletjes zijn vrijwel allemaal uit de triathlonsport verdwenen. Soms door de nieuwe regeltjes, soms door het veranderen van de mode en soms gewoon omdat de tijd is veranderd. Maar pro atleet Faris Al-Sultan laat zien dat hij een goed gevoel voor nostalgie heeft en trekt nog steeds ten strijde in een nineties outfit. Respect Faris.

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.

Één reactie

  1. Anton - 12 november 2011:

    Beste Jeroen,
    Heb Faris tijdens na de persconferentie bij Singapore 70.3 dit jaar gevraagd: “Nu je Team Abu Dhabi Triathlon hebt opgezet, zagen we promotiefoto’s van je met een soort wielerbroekje aan, we hopen toch dat je niet je Old School outfit nu afschaft?”

    Faris antwoord: “Zeker niet”

    Getuige de foto hierboven en zijn performance oa. in Frankfurt.

    http://www.abudhabitriathlonteam.com/en/gallery.html

    groetjes - leuk stuk hierboven, Jeroen,
    Anton.